Yaralı Kalbin Ağrısı 24

14
319

YARALI KALBİN AĞRISI 24

-Neyin var kızım?

-Hiç…

-Ben seni çok iyi tanıyorum. Neden gözlerin şişmiş?

-Geç uyudum ondandır.

-Rabia bana yalan söyleme.

-Bir şey yok dedim. Lütfen üstüme gelme Sevgi abla.

-Eğer bana anlatırsan yardımcı olabilirim.

-Hayır. Teşekkür ederim.

-Peki sen bilirsin.

Sevgi tam odadan çıkacaktı ki Rabia onun elini tuttu.

 

-Özür dilerim. Sana öyle davranmak istemezdim.

-Özür dilemene gerek yok. Seni anlıyorum. Derdin çok büyük. Sana yardım etmek istemiştim.

-İçimi yiyiyor bu dert. Ne olur bitsin artık bu acı. Dersimi anlatsam dinler misin beni?

-Tabi ki. Ben senin annen sayılırım.

-Sana anlattığım o yaşlı kadın benim yengemmiş.

-Nasıl olur? Bir zamanlar sen acı çekerken şimdi o acı çekiyor.

-Ama ben yine acı çekiyorum.

Öylece susmuşlardı…

-Canını sıkan olay nedir?

-Dün hastaneye gittim. Bana mektup yazmış. Mektubu okursan ne demek istediğimi anlarsın.

Sevgi hoca mektubu alıp okudu. Göz yaşlarını tutamıyordu.

-Bu İslam’ın  başarısıdır. Rabia bu bir mucize sanki.

-Sence ne yapmalıyım. Mektupta beni arama dedi. Ben aramaya çalışsamda  zaman beni hep geri çekiyor.

-Yavrum, Rabbim’in imtahanı böyleymiş. Sen bu imtahanı kazanman lazım. Ve zaman onu bulamaman için diretsede sen de bulmakta kararlı olmalısın.

-Onu bulmamı mı istiyorsun?

-Evet bunu yapmalısın.

-Evet, doğru söylüyorsun. Onu bulmalıyım.

Rabia , Sevgi ablasına sarıldı. Mutlu olmuştu bir an. Yengesini bulacaktı. Sabah ilk işi hastaneye gitmekti.

Bir umut kapısı çıkmıştı sonunda. İşte bir gerçek daha.  Masal olmayan bir hayat. Bu kez hayal değildi umut. Gelip geçici bir rüya değildi.

 

Yaralı Kalbin Ağrısı 25 İçin Tıklayınız

14 Yorumlar

CEVAP VER