Ana Gibi Yar Olmaz

5
93
Ana Kuzuları Urfa Köşe Yazısı

ANA GİBİ YAR OLMAZ

Dayısının evine gelen çocuk, günlerdir hasretini çektiği annesine nihayet kavuşmuştu. Ancak ortada anlaşılması güç bir gariplik vardı. Annesine sarılıp onu doyasıya koklamasına rağmen istediği her zamanki tepkiyi nedense alamıyordu ve bunun nedenini de pek anlayabilmiş değildi. Annesi onu görünce sevinmişti elbette ama bu sevincini biricik oğluna onun beklediği şekilde yansıtamamıştı.

 Dayılarının eşleri ve kızları onları jipe kadar götürüp tıpkı bir gelin halayını uğurlarcasına uğurladılar. Arif direksiyona geçip yılların verdiği tecrübeyle ağır ağır  hareket ederek köye doğru yola çıktı. Yolculuk boyunca hiçkimse konuşmadı. Bu garip durumu Arif de sezmişti ama belki de çocuğun bilmesini istemediği için bunu çocuğa hissettirmeden köye varıncaya kadar hiç konuşmadı. Yaklaşık bir saatlik yolculuktan sonra nihayet köye vardılar. Arif köy odasına; çocuk ise annesiyle birlikte evine geçti. Çocuk eve varınca, “Anne…” diye seslendi ama cevap alamadı. “Anne benimle küs müsün?” diye sordu. Annesi hayır dercesine sadece başını yukarı doğru salladı. Neler olup bittiğini anlamakta güçlük çeken çocuk, bu sessizliğe, pek de alışık olmadığı bu sessiz iletişime anlam veremiyordu. Bunu anlamak için annesinin odasından ayrılıp babasının yanına gitti. O esnada üvey annesi, babasının bulunduğu köy odasının kapısına gelerek ağlamaklı bir eda ile babasını çağırdı. Babası ile üvey annesi oda kapısının eşiğinde kimsenin duyamayacağı bir şekilde kendi aralarında bir şeyler konuştu. Anlaşılan annesinin neden konuşmadığı/konuşamadığı hakkında konuşuyorlardı. En azından çocuk böyle düşünüyordu ki üvey annesi eve dönünce babasının Arif’i çağırarak çocuğu ve annesini alıp evin büyük oğlu ile birlikte (çocuğun öz abisi Mehmet ile), iyi bir doktora muayene ettirmek üzere eşini Gaziantep’e götürmesi için gerekli talimatı vermesi üzerine çocuğun düşündüğü şeyin aslında kaderini değiştirecek acı bir gerçek olduğu anlaşıldı. Nitekim annesi konuşamıyordu. Kendisine yöneltilen hiç bir soruya cevap veremiyordu.Adeta dili tutulmuştu. Akli melekeleri de sanki devre dışı kalmıştı. Çünkü hiç bir etkiye tepki vermiyordu….DEVAM EDECEK

 

Ana Gibi Yar Olmaz Devamı İçin Tıklayınız

Paylaş
Önceki İçerikNeredesin Baba
Sonraki İçerikNasıl Bir Yoldayız

5 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here