Anneme Mektup

10
347
Ana Kuzuları Urfa Köşe Yazısı

ANNEME MEKTUP

 

Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,

Her gün biraz daha süzülmekteyim.

Her gece, içine mermer döşeli,

Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.

Böylece bir lahza kaldığım zaman,

Geceyi koynuma aldığım zaman,

Gözlerim kapanıp daldığım zaman,

Yeniden yollara düzülmekteyim.

Son günüm yaklaştı görünesiye,

Kalmadı bir adım yol ileriye :

Yüzünü görmeden ölürsem diye ,

Üzülmekteyim ben, üzülmekteyim.

Paylaş
Önceki İçerikKesilen Ağaçlar
Sonraki İçerikYoğurt

10 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here