Birbirimizi Anlamıyoruz

5
118
Birbirimizi Anlamıyoruz

Birbirimizi Anlamıyoruz

İnsanı kitap anlar, kağıt anlar, ağaç anlar, çiçek anlar, su anlar, hava anlar, kainat anlar, doğanın musikisi anlar, sesler anlar, kelimeler anlar, renkler anlar ama insan anlamaz. İnsan insanı anlamaz ey insanoğlu…

Samimiyetle açılan kitap sayfası duygularımıza hitap eder, ya duygularımızı tam tamına ifade eder ya da ihtiyaçlarımıza dokunur. Bazen samimi bir dost gibi naifçe hatalarımızı söyler bazen de yol gösterir çünkü insanı kitap anlar, kağıt, kalem, defter anlar ey insanoğlu.

Gerçekten inanarak yaklaştığımızda ağaca halimize bürünür canlı olduğunu bile unuttuğumuz ağaç, bizimle ağlar derdimize, öyle hazin bir hışırtı duyulur ki yapraklarından bizimle dertlenmiştir, bizimle hislenmiştir, ağaç bizi anlar, çiçek, kainat, doğanın musikisi, evren bizi anlar ey insanoğlu.

Ağzımızdan çıkan cümle halimize bürünür, aynı kelime sevinçle farklı hüzünle farklı tonlamayla çıkar dilimizden. Bedenimiz, organlarımız, hücrelerimiz anlar halimizi, bizi hisseder, takınırlar tüm tavrımızı, bizden olurlar, bedenimiz bizi anlar, organlarımız, dokularımız, hücrelerimiz bizi anlar ey insanoğlu.

Duyduğumuz cümle duygularımıza bürünmeden kalbimize işlemez, halimizi takınmadan bizde anlam kazanmaz, her duyduğumuzu kendi halimize sokmadan almayız içimize. Kelimeler bizi anlar, cümleler, harfler, işaretler bizi anlar ey insanoğlu.

Elimize aldığımız suyun atomları bile bizi anlar hislerimize göre şekil alırlar, su şişesini elimize aldığımız an hareketlenerek bizim gibi olurlar, bize benzerler, aynı biz olurlar, su, ırmak, deniz, okyanus bizi anlar ey insanoğlu.

Oysa hiçbir insan insanı tam manasıyla anlamaz, anladığını sanan insan bile anlamaz. Anladığını düşünen kendince yorumlar, kendine göre bir sonuca varır, yanlış anlamış olma ihtimalini aklına bile getirmez, yormaz kendini uğraşmaz doğru anlamaya kolaya kaçar.

Zihnin En Gelişmiş Düzeyinin Kendinde Olduğu Halde Birbirimizi Anlamıyoruz

Neden anlamaz insan insanı? Nihayetinde İnsanız zihnin en gelişmiş düzeyinin kendinde olduğu halde neden kendi türünü anlamaz insan?

Bence insanların parmak izleri gibi düşünceleri de farklı olduğundan, hiçbir iz birbirine tam denk gelmez, tamamen uyum sağlamaz, hiçbir iz diğeri için tam anlaşılır olamaz. Bunun gibi hiçbir insan da diğeri için tam anlaşılır olamaz.

Ama insan için yaratılmış her şey insanı anlar, hem de her insanı. Mucizevi bir özellik. Aynı ağaç hepimizde farklı duygular uyandırır, farklı hislerimize ortaklık etmiştir, hepimizin farklı yanını saklar içinde ve hepimizi de tam tamına anlar her insana bakan farklı bir yanı, farklı bir yüzü, farklı bir kısmı varmış gibi.
Herkes kendine bakan kısmını, kendisi için olan tarafını boyalar kendi rengine.

Her insanın farklı dünyası… Her şeyin her insana bakan farklı tarafı… Her şeyin her insanın kendi kısmını kendi rengiyle boyadığı farklı yanı…

Rengi her ne olursa olsun kendi dünyamızın aydınlık, parlak, nurlandırılmış olması temennisiyle insan olarak birbirimizi anlamadan da birbirimize iyi gelebilmenin yolunu da hatırlatıp bitirmek istiyorum yazımı.

Anlamasak da birbirimizi haline bürünsek önemsediğimiz, değer verdiğimiz karşımızdakinin. Anlamıyorsak bile dertlensek haliyle. Yadırgamasak, ne bileyim işte dalga geçmesek, hatta sebebini bile sormadan hallensek karşımızdakinin haliyle, ortak olsak şu anına, dertli ise o an yükünü yüklensek sırtını biraz olsun hafifletsek.

Hep dertli olan için değil bu neşeyi de paylaşsak mesela, içimiz ağlasa da gülsek karşımızdakiyle o gülüyor diye. Anlamaya çalışmadan hallensek onun haliyle dünya daha katlanabilir bir hal alacak sanki böyle…

5 YORUMLAR

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.