Tükürüyorum

0
135
Tükürüyorum şiir

Tükürüyorum Şiir

Tükürüyorum…
yıkık bir kentin
Eksik ve esrik…
kalabalık ve sancılı
ağlamaklı ve gülünç yüzüne .
yıpranmış ve Yorgun..
Korkak kelimelere sığınmış
İnsanların arasında…
Hep yalnız,
Hep tek başına

Biri gelip de bir tas çorba koyunca aşına..
Onlar etmez
Bu adam başka..
Bu adam tek başına..

Ve Çığlıklarımız artık içimizde
Yaralanmış dağlar beslemiş.
Üzerimize karlı dağların
Korkunç ve canı
Çığları düşerken
Ellerimizde yüreğimizin ateşini tutacak bir aşk da olmayınca…
Dünyanın bu bencilliğini
Aşıklar hep ayrılıklarla
Yani
Yalancı bir sevda ile süslemiş.

Ve artık üşüyorum
Bir zemheri gibi….

Ve Sıcacık, kelimelerimi bile
Üşüttünüz.
Pâmuk bile ısıtmıyor harflerimi ..
Az kaldı
yüreğinden
Sevdasından .. Ayrılmasına az kaldı…

Işte dünya bu ..
Bencilliği
Tarihin Nemrutlarına
Ders verir gibi
Ninni söylüyor
Uyurken de
Uyanıkken de…

Yani efendim
Sadece bir yıl bile
İnsanın “insanlığı”
Moda etmediği bir dünyada .
.
Bizden olsa olsa..
Olsa olsa…

Kalabalık Yalnızlıklar

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.