Neyi Paylaşamıyoruz

4
218

NEYİ PAYLAŞAMIYORUZ

 

Çoktandır yazmayı düşündüğüm bir konuydu anca şuan zaman bulabildim yazmaya

Düşünüyorum da, evet tarih olarak fazla kavgacıyız, evet konuşup anlaşmayı bilemiyoruz veya bölgemizin özeliği midir nedir, fazla sinirli, biraz asabi, tahammülsüzüz.

Adını ne yada nasıl  koyarsanız koyun.

Kendimi bildim bileli, hep  kavga içerisindeyiz. Yahu neyi paylaşamıyoruz, Allah aşkına, biri çıkıp söylesin.

öğretmen  talebe ile, görevli Amiri ile, Vatandaş Devletle, olmadı biri birimizle daima kavga, her zaman kavga, soruyorum size;

Bu büyüklüğünde kavga  ile, neyi hallettik, Biri birimizi kırıp dökmekten, ayrılıkları derinleştirmekten başka, ne yada neyi  kazandık.

oysaki kaybettiklerimizi bir düşünsek, O derecesinde fazla nesne kaybettik ki, birçoğu, Gençliğimiz, Gençlerimiz, Fidanlarımız gibi istesek de, sanki kazandıklarımızı versek de

kaybettiklerimizi getiremeyiz. Tabii ki her zaman ateş  düştüğü yeri yakıyor. İnsanlar nedense, böyle günleri bir aceleci unutuyor.
bir zamanlar, Sağcı, Solcu dediler, On binlerce gencimizi yediler, Sonra Alevi, Sünni olmadı, Kürt Türk velhasıl; Bu Milleti daima kamplara böldüler, Parçalara ayırdılar. daima kan ve gözyaşı olup, üstümüze yağdılar.

Korkum odur ki; bu böylede devam edecek.

Yeri gelmişken, akılsal selim insanlara sesleniyorum. Bu memleket O denli büyük, o genişliğinde yaygın ki, hepimize yeter, yeter ki, paylaşmayı ve konuşmayı bilelim. Eğer illa ki  savaş edeceksek, gelin yalnızlık için, Aşsızlık için, Uğursuzluk için, yetersizlik için, Yolsuzluk kendince savaş edelim..
ortaöğretim yıllarım da, bir  komşumuz vardı. Babaları Eğitmendi. Hatırladığım kadarı ile, Üç Erkek, iki veya üç de kız kardeştiler.

mert çocuklardan En büyüğü, bir gün ansızın  ortadan kayboldu. Sonra dağa kaçmış dediler.

kız kardeşleri, bir  Arkadaşım ile evlendi, bazen görüşüyorduk. Söylediği ancak sözcük hâlen aklıma geldiğinde, Tüylerim diken, diken oluyor.

Derdi ki ‘Annem kapı her çaldığında hele koşun Oğlum mu geldi. Bakın derdi.’ Düşünebiliyor musunuz.. Gözleri yolda kalmak, Evladının nerede olduğunu bilmemek, bir kez Anne için ne derecede zordur. Allah kimseye vermesin.
Dinimiz bir, Peygamberimiz bir, Allahımız bir, bunlar da kardeş olmamıza kâfi de, artar bile.

Kardeş olduğumuza göre, ulusalcı akımlardan vazgeçip, Sucu bucu demeden, Biri birimize sımsıkı sarılmamız gerekir diye düşünüyorum.

Bilmem ben mi yanlış  düşünüyorum.
Cenabı Allahın bize, birlik, beraberlik, dirlik, düzenlik vermesi dileklerimle;

sizlere sağlık sıhhat esenlikler dilerim…

 

ibrahim halil GABİŞ

4 Yorumlar

CEVAP VER