Ey Aşk Ben Buldum Bulundum

0
78
Ey Aşk
Ey Aşk Ben Buldum Bulundum

Ey Aşk Ben Buldum/Bulundum

Uzağına düşmek, az biraz göz izzandan özleme doğru…

– ah bu ellerim uzaktan da uzak olsaydı,  
Üstelik bu yazıyı da uzatmak zorunda kalmazdım inan. 

Üzülüyorum çokça ;
böyle çok severek aldığım bir kıyafetin 
hemen sonrasında %50 indirime girmesi gibi.

Yok üstteki örneği düşündüm de ;
o benim enayiliğim,

beklesen ne olur dimi ?
Bir sürü montun var zaten, 
al zaten küçük geldi 
oh olsun sana 
(İç ses)

Ben niye kendimle konuşuyorsam artık? 
Araya girip de 
susturmuyorsun sen de hiç.

Araya girip…

Benden bakılınca seni görmeye engel olan her şeyin arasına…
Boy vererek endamınla,
aramıza boylu boyunca uzanan bu mesafeye de bir şey deyip
böyle içimin gri kentlerine doğru…

Üzülüyorum kendi iç sesimden sana doğru kuş uçuşunca…

Kuş bensem,
ve de bu kış penguen gibi yağ bağlamışsam hele…

Sen misal ; 
Gözlerinin yeşil olması için 
güneşe ihtiyaç bile duymuyorsun. 
Bu bile yetiyor 
hiçbir fotoğrafını yakınlaştırmamama.

Bense hani ön kamera aniden açılır da yüzün böm gibi çıkar ya 
öyle işte.

Ama bu örnek sen için geçerli değil…

Sen için olanlarda 
Benzetmeye muhtaç kalıyorum ; doğanın rengine,
kardelenin bir başına güzelliğine,
İncirin, 
Zeytinin,
ve narın yeminine. 

Bunlar, sorumlu oluğum kitaptan öğrendiklerim. 
Bilmediklerim var daha,  
Bilsen bilmediklerimi senle öğrenmeye ne çok ihtiyaç duyduğumu.  
En çok neyi kaleme ikna ettiğimi…

Yazgım yazıysa,
ve sana ise en fazla alfabem,
mutlak vaziyette şiir olur tümcem. 

-Hem değil mi ki ;”her şairin infazı kalem tutmayla başlar” diye 

Seni özlediğim zamanların akrep zehri
parmak uçlarımdan başlayıp 
kılcal damarlarımda boy verirken,
birden (1’den 1’e) hep hatırladığım ellerinin izohipsini düşürürüm haritama.
Şimdi bir de kalbini kılavuz yapıp yanıma,  
yürüyorum 
parmak uçlarımdan 
iç uçurumlarıma doğru; 
Bir insan en çok neye dalar ise oradayım

Seni doğuruyorum hatırlanmaya en müsait zamanlara…
İsme, 
şehre 
ve lambaların sırrına vakfedip bilgeliği
Anlamlandırmaya çalışıyorum bu hali.

Hal dili bensem
bu şiir ondan 
bu şemsiye, 
bu fotoğraf….

Çok fazla kanıt bırakmaktan korkarcasına, 
Beni harflerimden tanıyacak olmana sığınıyorum. 
Ben bir sırdım/vakıf oldum sırra

Beni sana boylu boyunca baktıran,
(Sere serpe de denilebilir)
Bu taşları yerinden oynatan ey …..

Ben buldum, 
Ben bulundum… Ey Aşk

Sarı Sardunyalar Mevsimi

Mutluluğu Nerede Kaybettik

CEVAP VER

Lütfen yorumunuzu yazınız!
Lütfen isminizi buraya giriniz
This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.