Yaralı Kalbin Ağrısı 14

7
284

Yaralı Kalbin Ağrısı

Şanlıurfa  Roman Yazarı

 

YARALI KALBİN AĞRISI 14

 

Tam odaya gidecekken. Yaşlı kadının uyuduğunu fark etti.

Doktor, Rabia’nın yanına gelip:

-Hastanın yakını mısınız.

-Sayılırım.

-Acil kana ihtiyacı var.

-Benim ki uyarsa verebilirim.

Rabia’nın kanı uymuştu. Gerekli kanı verip, kardeşinin yanına gitti. Ardından eve gittiler.

Rabia aklında takılan sorulardan bunalmıştı. Herşey o kadar sır doluydu ki bir türlü aklı ermiyordu. Daha sonra hastanedeki kadın uyanır.

-Nerdeyim ben?

Doktor:

-Hanfendi kendinizi yormayın lütfen. Size araba çarptı. Hemen bu hastaneye getirildiniz. Önceden yaşamnızda hiç umudumuz yoktu ama sonradan Allah’ın sevgili kullarından bir tanesi size gerekli kanı verdi. Öldürmeyen Allah öldürmüyor işte.

-Bana kan veren kişi kimdi.

-üzgünüm ama isminin verilmesini istemedi.

-Ne olur söyleyin. Yapayalnızım belki bir yakınımdır.

-Peki söylüyorum. Adı Rabia. Genç ve tesettürlü, hanım efendi bir kızdı.

Yaşlı kadın adeta beyninden vurulmuşa dönmüştü. İçinden yalnızca şunları söylüyordu:

-Ben ona o kadar kötülük yaparken o beni ölümden kurtardı.

Acısı gittikçe büyüyordu. İçinde tek bir soru vardı.

-Acaba kim olduğumu bilseydi, yine bana böyle davranırmıydı?

Hayat sen neyin nesiydin? Acıların yarasına tuz basmak mı tek isteğin? Merak etme sen onu gayet iyi yapıyorsun. Bir güzgarın esintisiyle gözlerimizi yaşartmayı bildiğin gibi güldürmeyide bilirsin. Çünkü sen sözlükte tanımı olmayan beş harfli bir gizemsin…

Rabia tam hastaneye gidecektiki kardeşi onun yanında kalmasını istedi. Uzun süre kardeşiyle vakit geçirdi. Saat epey geç olmuştu. Zaten bu

saatte bir yere gidemezdi. Gece uykuya dalmıştı. Acayip bir rüya görmeye başlamıştı.

Yaşlı kadın ona şu sözleri söylüyordu.

-Bırak peşimi. Beni takip etmeyi bırak. Sana bakacak yüzüm yok. Ne olur beni affettiğini söyle gideyim.

-Hayır gitmeee. Sen kimsin.

-Emin ol kim olduğumu bilmediğin için çok şanslısın. Eğer bunu öğrenirsen yaptığın iyilikten dolayı pişman olursun.

-Ben şuana kadar yaptığım hiçbir iyilikten dolayı pişman olmadım. Gitme, bari kim olduğunu söyle.

Kadın koşarak gitmişti. Ardından Rabia’nın anne ve babası gelmişti. Rabia’nın başını okşuyorlardı. Annesi:

-Kızım unuttun mu bizi?

 

devamı  yakında gelecek bizi izlemeye devam edin…

Yaralı Kalbin Ağrısı 15 İçin Tıklayınız

PAYLAŞ
Önceki İçerikAda Lovelace
Sonraki İçerikAdabı Muaşeret

7 Yorumlar

  1. Zeynep haklisin uzun zamandir siteye giremiyorum senin yazinin 9 sayisinda kaldim ama sana soz hepsini okuyacagim

  2. zeynep bütün yazılarına yorum atmak istiyorum da o kadar güzel ki hep aynı şeyi yazmaktan bıktım ne diyeyim MUHTEŞEMMMM BİRR NUMARALIII ZEYNEPPPPP*****—–*****—–*****-*-*-*-*-**-*

CEVAP VER