Yaralı Kalbin Ağrısı 22

5
260

YARALI KALBİN AĞRISI 22

 

Rabia devam eder. Küçük kız hastaneye gitmiş. Doktor anne ve babasının öldüğünü söylemiş. Yusuf birden ayaklanıp:

-Hayır ölmesinler. Abla ne olur ölmesinler.

Zavalı Yusuf göz yaşları içinde ablasına yalvarıyordu. Rabia göz yaşlarını saklama peşindeydi.Yusuf devam etti:

-Abla benim annem ve babam gibi küçük kızında ailesi ölmesin. Ne olur…

Daha sonra odaya Sevgi hoca geldi.

-Ne oluyor yavrum? Neden ağlıyorsun?

-Ablamın anlattığı masalda küçük kızın anne ve babası ölüyor. Ölmesinler ne olur Sevgi abla.

-Rabia küçücük çocuğa böyle masallar mı anlatıyorsun?

-Bu benim hayatımın masalı.

Herkes bir an susmuştu. Rabia ağlayarak odasına gitti. Hıçkırıklar içinde pencereden yağan yağmura bakıyordu. Rabia içini boşaltmak için biran konuşmaya başladı:

-Anne özledim sizi yanınıza gelmem için ölmem mi lazım. Bir çocuğa masal bile anlatamadım. Ben nasıl ablayım böyle. Sizin boşluğunuzu dolduramıyorum işte. Ağlıyorum ama göz yaşımı silecek annem yok. Aynalara küstüm. Mutsuzluğun simgesi oldum anne. Sana sarılmayı özledim. Yorgun ve kırgın kalbim her gün sızlıyor. Her gözümü açtığımda sizi görmek isteyen şu gözlerim, istediği olmayınca gözünü açmak istemiyor.Peki benim suçum ne? Daha sonra Rabia uykuya daldı. Sevgi hoca Rabia’nın odasına gitti. Ve onu alnından öpüp özür diledi.

 

devamı gelecek bizi izlemeye devam edin…

 

Yaralı Kalbin Ağrısı 23

 

 

5 Yorumlar

CEVAP VER