Yaralı Kalbin Ağrısı 26

3
279

Yaralı Kalbin Ağrısı

Urfa Roman 

-Hatice Erdiç’in nerede olduğunu söyler misiniz?

-Kendisi huzur evinde.

-Nasıl olur?

-Kalacak bir yeri yokmuş.

-Adresi verir misiniz?

– …

-Teşekkür ederim.

-Rica ederim.

Rabia olayın şokunu üstünden atamamıştı. İçinde bir korku vardı. Kendisinin yardıma ihtiyacı olduğunu neden söylemedi diye söyleniyordu. Rabia gitmeye kararlıydı. Ve sonunda kapının önüne gelmişti. İçeri girdi. Bir görevliyle karşılaştı.

-Pardon, Hatice Erdiç burada kalıyormuş. Odasını söyler misin?

-Aaa, sen onun yakını mısın?

-Evet.

-O kadın geldi geleli hiç güldüğünü görmedim. Çok dertli görünüyordu. Eminim seni görünce çok mutlu olacaktır. Çünkü o sevgiye muhtaç…

Rabia görevlinin sevgiye muhtaç olduğunu söylemesi onu üzmüştü. Bundan kendisinin sorumlu olduğunu düşünüyordu.

-Hatice Erdiç’in odası nerdeydi acaba?

-Kusura bakma biraz konuşkanım.

-Estağfurullah.

-Merdivenden çık koridorun sonunda.

-Çok sağol.

Rabia merdivenleri ağır ağır çıkıyordu. Kalbi öyle hızlı çarpıyordu ki nerdeyse yerinden fırlayacaktı. Elini kapının koluna uzattı. Kapıyı açtı. Gördüklerine inanamıyordu. Yengesi namaz kılıyordu. Rabia diz çöküp ağlamaya başladı. Yengesi namazdayken öylece ağlıyordu. Oturup selam verdi. Rabia boynuna sarıldı.

-Yengem, seni çok özledim.

-Yavrum, bende seni çok özledim. Sana gelme dedim.

-Bunu yapamazdım.

İkiside hıçkırıklar içinde ağlıyordu. Gök kuşağı kendini gösterdi artık. Bu kez hüsran yoktu kalbimizde. Işıklar yandı. Kısık mumlar sönüverdi. Güneş birden aydınlandı. Yağmur dindi. Bir fırtına daha bitti. Hortumlar acıları alıp gitti. Bulutlar güneşin önünü açtı. Dolu kimsenin canını acıtmadan gitti. Rüzgar mutluluğu fısıldayıp gitti. Rabia öylece yengesine sarılıyordu. Onu bırakmasından korkuyordu. Uzun süren sesizlikten sonra yengesi konuşmaya başladı:

-Beni affettin mi?

-Seni namaz kılarken gördüğümde her şeyi unuttum.

-Beni affetmezsin diye düşündüm.

-Hatanın neresinden dönülürse kardır. Ayrıca son pişmanlık fayda eder.

-Sen ne kadar iyisin.

-Sana bakınca yaptıklarımdan utanıyorum.

-Böyle düşünme beni üzüyorsun.

-Özür dilerim.

-Yenge eğer sorun olmazsa sana bir şey soracağım.

-Tabi sor.

-Amcam ile neden ayrıldınız?

-Benim yüzümden.

-Nasıl oldu?

-Ne derse tersini yaptım. Ona huzur vermem gerekirken zehir verdim.

-Peki neden?

-Nedenini bende bilmiyorum. Ama bildiğim tek bir şey var ben onu hala çok seviyorum.

Rabia bunu duyunca çok sevindi.

-Yenge gitmem lazım.

Yaralı Kalbin Ağrısı 27

3 YORUMLAR

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here