Yaralı Kalbin Ağrısı 5

14
520

YARALI KALP

Rabia’yı bu şekilde gönderemeyeceğini anlayan Yeliz çareyi iftirada bulur. Annesine yaptığı planı anlatır. Daha sonra Rabia’nın amcası işten eve gelir. Karısı lafa başlar:

-Senin bu yeğenin beni deli edecek.

-Ne istiyorsun zavalı kızdan.

-Ne zavalısı okulun erkeklerini tek eliyle sallıyor haberin yok.

-Ne diyorsun sen kadın.

-Ben demiyorum millet diyor.

-Ben milletin dediği her şeye inansaydım önce kendi kızımı öldürürdüm. Millet bizim kızada öyle diyordu ama ben inanmadım.

-Bana inanmiyorsan Yeliz’i çağırayım. O da görmüş.

-Çağır bakayım gelsin.

Yeliz hemen gelir. Babası anlat der:

-Sorma babacığım. Senin bu yeğenin yüzünden okula gitmeye utanıyorum.

Geçenlerde bir erkekle kafeye gittiler. Beni yanına çağırdı. Eve geç geleceğini ve onu idare etmemi söyledi. Daha sonra ne söylediğini sana söylemek bile istemiyorum.

-Çabuk söyle.

-Olmaz baba utanıyorum.

-Sana çabuk söyle dedim.

-Peki söylüyorum. Sanada bir tane ayarlayayımmı  dedi. Bende Allah korkusu olduğu için hayır dedim. Hem ben babamın arkasından nasıl böyle bir şey yapabilirim?

Yeliz sözleriyle babasını büyülemişti sanki. Bir anda kızının bütün söylediklerine inanır olmuştu. Yazık birde amca baba yarısı derlerdi.Böyle amcayı kim ne yapsın?

-Çabuk çağır Rabia’yı.

-Hemen çağırırım babacığım.

Yeliz alttan alttan sırıtıyordu. Planı tıkır tıkır işliyordu. Rabia hemen amcasının yanına geldi. Rabia geldiği gibi amcası ona tokat attı. Rabia her şeyden habersiz:

-Amca ne oldu sana bir terbiyesizlik mi yaptım.

-Utanmadan birde konuşuyor. Kes sesini sana kızım dedim sen bana ihanet ettin. Allah senin belanı versin.

Rabia amcasının sözlerinden en çok bedduasına üzülmüştür. Şu ana kadar ilk defa biri ona beddua etmişti. Ve yalnızca bir hiç uğruna. Amcası:

-Çabuk eşyalarını al ve çık.

-Amca ben nerye giderim bu soğukta.

-Bana ne, sevgili yaparken bana mı sordun?

-Neler söylüyorsun amca?

-Sus birde bilmiyormuş gibi yapıyorsun.

-Yazık sana amca. Gerçekten çok yazık. Bir  gün beni affet diyeceksin ama bu kez de ben seni affetmeyeceğim. Ben sana kızının yaptığı pisliklikleri anlatsam sen onu değil evden evlatlıktan atarsın. Sana acıyorum.

Amcası bu laflara sinirlenir ve bir tokat daha atar Rabia’ya. Daha sonra kolundan tutup dışarı atar. Rabia göz yaşlarına boğulur.

Eğer dünyanın adaleti bu kadarsa buna adalet bile denmezdi. Etraf soğuktu. Aklına kibritçi kızın hikayesi gelir.

-Acaba ben de o kız gibi soğuktan ölecekmiyim? Bak baba gör şu kardeşinin yaptıklarını. Bir zamanlar anlattığın hikayenin ana karakteri kızın oldu baba. Şimdi konuşsun bu adalet bu adalet benim felaketimdir be babaaa.

 

DEVAMI BİR SONRAKİ YAZIMIZDA…

 

Yaralı Kalbin Ağrısı 6 İçin Tıklayınız

14 Yorumlar

CEVAP VER